Het artikel over ‘abortus’ na de geboorte (Het Nieuwsblad 2 maart) doet terecht heel wat stof opwaaien. Ook wij vinden het als Centrum voor Relatievorming en Zwangerschapsproblemen (cRZ) absurd om na te denken over ‘abortus’ bij een levensvatbaar en geboren kind. We stellen echter vast dat de hevige reacties tegen abortus na de geboorte evident lijken te zijn, terwijl we nauwelijks reacties krijgen in het debat rond prenatale zwangerschapsafbreking.

Waarom dreigen we een zwangerschapsafbreking van een levensvatbaar kindje spontaan sluimerend te aanvaarden, maar wordt abortus pas verontrustend wanneer het kindje geboren is? Niet dat we prenatale abortus als absurd beschouwen, maar we vinden wel dat dit debat vaak te eenzijdig gevoerd wordt. Spelen au fond immers niet dezelfde argumenten: gezondheid van het kind, financiële of psychosociale draagkracht van ouders of de rol en de verantwoordelijkheid van de maatschappij?

Wat ook opvalt: de verbolgen reacties op de onderzoekers omdat zij ook postnatale abortus wegens sociale en financiële redenen bespreekbaar willen maken en zich dus niet beperken tot afbreking wegens medische redenen.

Vanuit onze ervaring weten we dat abortus een verscheurende keuze is waar men nooit licht overheen stapt. Die keuze moet bespreekbaar blijven door zorg voor de zwangere vrouw en haar omgeving, ruimte te maken voor een bewust beslissingsproces en – ongeacht de keuze – verwerking achteraf mogelijk te maken.

Bron: Het Nieuwsblad

Laat een reactie achter