Een week na de verkiezingen in de VSA blijf ik een fundamenteel gevoel van wantrouwen hebben over Donald Trump. Maar ook over de velen die plots een vroegere duivel gaan benaderen als een potentiële engel.

Wantrouwen is de tegenpool van vertrouwen en deze gevoelens zijn van fundamenteel belang in alle relaties tussen mensen, zowel binnen je eigen gezin als binnen je kleinere of grotere wereld. Een blind vertrouwen in iemand kan je bergen doen verzetten en vormt bijna steeds een meerwaarde bij je handelen. Wantrouwen daarentegen kan vernietigend zijn en is vaak oorzaak van valse hoop.

De democratie noodzaakt mij te aanvaarden wat de wil van de kiezer is geweest. Maar ik blijf het moeilijk hebben met de vaststelling dat hele groepen mensen, die eerst door Trump met arrogantie benaderd en/of vernederd werden, blijkbaar nu toch mee gezorgd hebben voor een kiesmeerderheid.

Binnen de 48 uur werd de tegenkandidaat Hilary Clinton eerst gecriminaliseerd en werd er geroepen en geschreeuwd “in jail”, terwijl iets later enkel zalvende en lovende woorden klinken over dezelfde dame.

Integriteit van politici?

Uit deze verkiezingen leid ik af dat politici in de VSA nauwelijks nog bezig zijn met geloofwaardigheid of integriteit. Gaandeweg geldt blijkbaar de mentaliteit “klinkt het niet dan botst het maar” en gaan politici een kiesstrijd voeren puur omwille van het resultaat.

Wetende wat de macht kan zijn van de president van de VSA is het toch minstens verontrustend dat die – “minstens eigenzinnige en vreemde man” – relatief alleen het lot van vele mensen en gebeurlijk van een ganse wereld kan bepalen.

De onvrede in Amerika voor het establishment en voor de bestaande machtsstructuren moet groot zijn en wellicht is deze grondstroom ook in Europa aanwezig gelet op de resultaten van de brexitstemming en de uiterst rechtse politici die nu plots erg bevriend lijken en heel geestdriftig zijn over de persoon van Donald Trump.

Europa?

Ook dit leidt bij mij tot wantrouwen wanneer binnen Europa populisten en onverdraagzame politici deze machtswijziging binnen de wereld andermaal willen gebruiken om ook hier de bestaande structuren in diskrediet te brengen.

Onze politici dienen inderdaad wel hun vertrouwen te verdienen steeds opnieuw. Wij burgers dienen evenwel ook vertrouwen te hebben dat de verkozen politici hun kiezers ernstig nemen en op basis van reële kiesprogramma’s werken aan een verdraagzame en leefbare wereld voor alle medemensen.

Ik durf dan ook hopen dat binnen de politiek, binnen justitie en binnen de samenleving integriteit en vertrouwen de fundamenten blijven voor de opbouw van een samenleving.

“In God we trust …”

Amerika is enerzijds ver van hier doch anderzijds ook vlakbij. Laat ons echt wel hopen dat de politici en beleidsmensen die Trump zullen omringen het bestaande wantrouwen zullen bijsturen of onder controle houden.

“In God we trust …” is de nationale slogan van de VSA en deze woorden lezen we op ieder Amerikaans bankbiljet. Trump kent zodoende deze slogan wellicht erg goed.

Laat ons zelf dan ook een beetje vertrouwen in die beweerde God om het bestaande wantrouwen in Trump te doen groeien in een juiste richting, deze van een eerlijke, solidaire en verdraagzame samenleving.

 

Bron: De Redactie Online – 17 november 2016

Laat een reactie achter