Twee weken na de aanslagen in Brussel trekt de auteur een aantal lessen en gaat hij op zoek naar waarheid.

“Er is geen morele orde in de wereld zoals die is , en er zou in ieder geval wel iets van een dergelijke orde moeten zijn …*”

Waarheid is dat twee weken geleden 32 mensen gedood werden en meer dan 250 mensen ernstig gekwetst zijn met telkens opnieuw bijkomend leed voor hun gezin of naaste. Mensen onderweg werden brutaal van hun leven beroofd, zonder zin, zonder een woord van afscheid.

Waarheid is dat een klein aantal geradicaliseerde jongeren, vaak ex-criminelen, genadeloos dit bloedbad hebben aangericht en dit zonder enig respect voor hun medemens. Jihadi’s zien zichzelf wellicht als helden doch ieder humaan mens kan hun denken en handelen nooit rechtvaardigen.

Waarheid is dat inzake hulpverlening en bijstand inspanningen zijn geleverd die aantonen hoe onze maatschappij bekommerd is om hen die hulp nodig nodig hebben en ook in staat is om performant bijstand te verlenen. Een woord van bewondering is gepast voor eenieder die zorgzaam was voor een ander, hetzij structureel, hetzij organisatorisch, hetzij van mens tot mens.

Waarheid is dat een relatief performant rechtssysteem nu opnieuw in vraag wordt gesteld en dat politici dadelijk nieuwe regelgeving willen invoeren om acute probleemsituaties te bekampen. Hopelijk zal dit fundamenteel nadenken niet leiden tot politiek opportunisme doch wel degelijk tot een juridisch juiste en aangepaste reactie op wezenlijke veranderingen in onze samenleving.

Waarheid is dat ook de moslimgemeenschap mee betrokken wordt in het debat en dat velen ook duidelijk afstand nemen van dit zinloze geweld en die meedogenloze radicale strijd om het grote gelijk. In de werelden van onderwijs, opvoeding en re-integratie zullen methodieken moeten worden gezocht om deze dramatische gebeurtenissen in een juist kader te plaatsen en om jongeren te overtuigen zelf verantwoordelijkheid op te nemen voor zichzelf en voor hun omgeving.

Waarheid is dat sedertdien een golf van solidariteit is ontstaan waarbij jong en oud, blank of zwart eensluidend de hoop uitdrukken dat dergelijke drama’s nooit meer zullen gebeuren. Hoopgevend is dat in Brussel en elders talloze mensen hun verdriet delen en ook opnieuw dromen van, bidden om en verlangen naar vrede en veiligheid.

Waarheid is dat deze stille dromers plots dan weer overspoeld worden door hooligans, die paradoxaal genoeg dan weer zelf gaan beweren dat zij op hun manier een gelijkaardige boodschap willen uitdragen.

Waarheid is dat religieuze leiders toch opnieuw vanuit hun spiritualiteit woorden van hoop uitspreken en durven blijven zeggen dat waar ook ter wereld liefde het moet blijven halen van haat. Belangrijk lijkt mij ook de uitdaging voor onze nu geseculariseerde samenleving om constructief te blijven omgaan met verscheidenheid en uiteindelijk een verdraagzame samenleving te realiseren door verzoening van religieuze en culturele verschillen.

Waarheid vertelt ons wat de wereld is. Moraal vertelt ons hoe die wereld zou moeten zijn.

Tolerantie is een soort van wijsheid dat sterker is dan fanatisme, die schrikwekkende vorm van waarheidsliefde.

*Neiman S.,Morele helderheid, * Neiman S.,Morele helderheid, Goed en kwaad in de 21ste eeuw, blz.431

 

Bron: VRT NWS

Laat een reactie achter