Toespraken viering 10 jaar Logia

Onderstaand de toespraken, gegeven ter gelegenheid van de viering van 10 jaar Logia. Dit is alleen bedoeld voor de leden van Logia, dit mag niet doorgestuurd worden noch mag hieruit gepubliceerd worden.

Toespraak voorzitter Paul Quirynen

Goede vrienden

Ik kan mij niet herinneren dat Logia ooit werd gedoopt: nochtans een voorwaarde om christen te zijn.

Eénieder van jullie, geachte aanwezigen, zou ik vandaag bij wijze van begroeting bij jullie voornaam willen noemen omdat – bij sommigen heel lang geleden – je ouders je enkel met je voornaam hebben toevertrouwd aan onze Schepper; je naam werd toen geschreven in de palm van Gods hand en er werd ons gevraagd en aangeraden te leven naar het voorbeeld van Jezus Christus, een wat goddelijk mens of een wat menselijke god….

Tijdens het ritueel van de doop werden er nog geen titels uitgedeeld zoals monseigneur of graaf of dokter…. Er klonken alleen de namen Jan, Jef, Katrien of Hennie en bij iedere baby was toen reeds software aanwezig: je geaardheid,  je talenten, je kwaliteiten en gebreken. De opdracht was duidelijk: maak iets van je leven. Voor ieder van ons was het roeien met de riemen die wij kregen…

Velen van u verzamelden aanvullende namen en grootse titels, waarvoor mijn bijzondere waardering. Sta mij evenwel toe het protocol vandaag even te relativeren omdat ik ook ervaren heb dat de grondhouding van quasi alle Logia – vrienden eenvoudig is: nederig , bescheiden en dankbaar in de wereld staan, respectvol ieder medemens aanvaarden en bekommerd zijn om de mensen om je heen , gewoon thuis in eigen kring en in alle verdere leefwerelden. De glorie en de luister zijn voor de meesten van ons minder belangrijk dan de kern van ons bestaan: een goed mens zijn en een zinvol leven leiden.

Welgemeend wens ik jullie dan ook allen hartelijk en allen even welkom.

Waarom ik christen ben? Dit is de leidraad en de inspiratie die Logia deed ontstaan en die ons vandaag ook leidt in een steeds veranderende wereld. Onze stichters voelden aan dat het evangelie als moreel kompas steeds geldig zou blijven als een belangrijk waardenpatroon voor een democratische en verdraagzame samenleving. Medemensen die zo dachten werden aangezocht om Logia-lid te worden:  vrouwen en mannen , jong of ouder, hetero of homo, heel geleerd of gewoon geleerd… Eénieder was welkom en zo groeide onze vereniging tot op vandaag.

Ik ga kort zijn met woorden van dank doch kan niet anders dan Mevrouw Wivina Demeester als eerste voorzitter en Erik Hendriks en Hans Geybels als founding fathers te vernoemen… Hun engagement was grenzeloos en inspirerend voor zoveel anderen. Een bijzonder woord van dank en waardering voor de voorzitter en leden van het KIM Fonds en andere steunverleners en ook voor al onze vroegere medewerkers en deze van vandaag, met name Aglaja Bornauw en Levy Coudyser. Velen van u wil ik ook danken omwille van jullie verbondenheid, steun en bemoediging. Gewoon een gesprek , een antwoord op vragen , een luisterbereid oor ….het zijn die kleine dingen die onze raad van bestuur en vele vergaderingen aangenaam hebben gemaakt. Laat ons zo verder doen.

Met Logia willen wij trouw zijn en blijven aan de vele evangelische waarden die ik vooral herken in de bijbelse erg menselijke verhalen zoals over de barmhartige samaritaan, de overspelige vrouw of de verloren zoon. In die parabels laat Jezus gewoon zien waar wij echt naar verlangen en wat van ons als christenen verwacht wordt. Het christen zijn is voor mij gebaseerd op een juist , goed en gewetensvol handelen in welke situatie dan ook. Het is dan ook erg droevig dat vandaag de dag religie door velen niet meer aanzien wordt als een meerwaarde voor de opbouw van onze samenleving.

Volgens ons charter wil Logia ook loyaal blijven tegenover de Kerk en dit willen wij zo houden doch  deze keuze is niet steeds eenvoudig. De Kerk vandaag is een huis met vele kamers. In dat huis kies ik in hoofdorde voor de kamers waar openheid aanwezig is , een positieve ingesteldheid , solidariteit, barmhartigheid en betrokkenheid met de wereld van vandaag en de diepste zorgen van ieder medemens.

Wie met ons mee was naar Rome weet wellicht wat ik bedoel en zal zich de “gloed” herinneren wanneer Paus Franciscus tot ons sprak…Voor mij was het  een beetje het Emmaus-verhaal wanneer Hij met ons juiste woorden sprak en ook ieder van ons persoonlijk erg  nabij was….

Deze tijd in de media aanwezig zijn is minder evident om reden dat de voorbije maanden de problemen en zorgen om en rond de pandemie, de wateroverlast, Afghanistan het nieuws reeds maandenlang domineren. Het lijkt alsof onze wereld davert op haar grondvesten en dan is er nog weinig ruimte voor het gewone leven van iedere dag waar u allen en ikzelf het juiste spoor moeten blijven vinden om een goed mens en goed medemens te zijn. En toch moeten wij als christenen blijven getuigen en durven spreken over onze inspiratie. Ik ben erg blij met het boek Tegen de stroom dat is verschenen naar aanleiding van ons 10 jarig bestaan…Verba volant scripta manent…De sociale media, de podcasts zijn zinvol maar dreigen ook woorden in de wind te blijven. Hopelijk zal ook een volgende generatie ons boek ter hand nemen en met verwondering vaststellen  dat een christelijk geïnspireerde politieman, wetenschapper of kunstenaar een vorm van meerwaarde kan bieden voor zijn medemens en onze samenleving.

Na 10 jaar bezig zijn hebben wij heel wat evaluatiewerk gedaan en als voorzitter had ik steeds het voorrecht – of de plicht – een speech te houden en aandacht te vragen voor bepaalde accenten. Zo las ik ergens en verwees ik naar de gedachte dat er voor de mensheid drie grote opgaven zouden zijn: van vijanden vrienden maken, boosaardigen rechtvaardig maken en onwetenden wijs… Laat ons met LOGIA deze wegwijzers blijven volgen.

Ook wil ik vandaag  mijn persoonlijke wensen voor Logia voor de dagen van morgen herhalen.

– mijn hoop dat de sfeer van vriendschap kan voortduren omdat vriendschap en verbondenheid zo fundamenteel zijn in onze relaties met medemensen en bouwstenen zijn voor een verdraagzame samenleving

– mijn hoop dat de sfeer van openheid, dialoog en respect voor andersdenkenden blijft bestaan; ons geloof moet samen gaan met eerbiedige aandacht voor mensen die een ander geloof of geen geloof hebben

– mijn hoop dat de sfeer van optimisme en vreugde boven blijft drijven omdat christenen ondanks oorlogen, misverstanden en miserie dat “en toch” gevoel moeten blijven koesteren

Ik wil stilaan eindigen met mooie woorden van onze kardinaal Jozef De Kesel. Deze woorden  – mag ik het ook “even bidden” noemen  – lijken mij de juiste omschrijving van die grondhouding als gelovige , die wij als Logia leden willen blijven beleven:

Roep ons weg , Heer

van alles wat ons ontmoedigt, uit alle onrust en angst.

Wek nieuwe hoop in ons hart om niet langer te vrezen

maar te vertrouwen op Uw woord:

“ Wees niet bang, sta op, Ik ben met je … en jullie zijn er voor elkaar…”

Vandaag had hier ook onze kardinaal – en wij hebben er maar één –  moeten staan en spreken. Met veel spijt in mijn hart moet ik jullie evenwel  melden dat Monseigneur Jozef De Kesel vandaag evenwel niet kan aanwezig zijn. Hij had zelf niet liever gewild doch zijn pogingen om de voorbije weken zijn openbaar leven te hernemen blijken moeizamer te verlopen dan verwacht.

Gisteren kreeg ik nog telefoon van onze kardinaal met de vraag u allen zijn hartelijke groeten over te brengen en met de wens dat vandaag voor Logia een mooie dag zou worden.

Ik had het voorrecht om in de mate van het mogelijke hem de voorbije tijd nabij te zijn en weet zodoende hoe hij nu bijna 18 maanden lang heeft moeten strijden tegen vermoeidheid, pijn en allerlei medische zorgen.

En toch bleef en blijft hij hoop en vertrouwen uitstralen voor de dagen van morgen…Hij is erg verbonden met Logia en was erg blij met ons boek Tegen de stroom…. Hij zag er naar uit om vandaag weer bij “vrienden” te zijn hier in Rotselaar en ik ben verheugd dat de kardinaal toch vertegenwoordigd wordt door Monseigneur Herman Cosyns. Ik ben ook vereerd en blij dat een andere Herman, Graaf Herman Van Rompuy u dadelijk zal toespreken.

Een laatste citaat is van Timothy Radcliff die in deze zaal voor Logia sprak en eindigde met de volgende woorden: Je geloof blijft een bron van hoop en vreugde. Laat dit mijn wens zijn voor Logia en ieder van jullie voor de tijd die komen zal.

Dank voor het stil luisteren naar jullie voorzitter en ik weet zeker dat ook onze gastsprekers voor vandaag boeiende mijmeringen en gedachten met ons willen en zullen delen.

Ik wens jullie van harte een vreugdevolle feestviering.

Toespraak Herman Van Rompuy

Vooraleer we spreken over de rol van christenen in de wereld vandaag, moeten we trachten te beschrijven in welke wereld we leven, althans in die aspecten die relevant zijn voor het onderwerp van vandaag. Het gevaar bij het beschrijven van trends is dat men veralgemeent en karikatureert.

Zo valt natuurlijk de sterke individualisering op. Het is het gevolg van technologische ontwikkelingen (televisie, sociale media) die op hun beurt het sociaal en familiaal kapitaal hebben verzwakt. Het brengt mede dat mensen vrijer zijn, maar ook onzekerder, minder ingebed of ingekapseld in structuren en er dus onafhankelijker ervan. Die individualisering vertaalt zich ook politiek o.a. in een sterke volatiliteit van het kiesgedrag. Het politieke landschap wijzigt zich overal in Europa nu snel. ‘De Tarpeïsche rots is dicht bij het Capitool’. Die individualisering maakt velen wantrouwig tegenover het ‘establishment ‘ of de ‘elites!  Zij zijn een bedreiging voor hun vrijheid.

Dat wantrouwen treft echter ook gewoon alle andere mensen! Vertrouwen gaat samen met verbondenheid. In de mate dat het laatste er minder is, neemt ook wantrouwen toe.

De mens vandaag bevindt zich ook in een technologische en economische storm, feitelijk een revolutie. Nooit volgden veranderingen zich zo snel op en waren ze zo diepgaand. Velen kunnen het ritme niet meer aan en vervallen in psychische  ‘beschavingsziekten’. Die persoonlijke ontreddering gaat samen met objectieve, gevaarlijke ontwikkelingen. Het klimaat verslechtert sneller dan we vreesden maar het beleid daartegen veroorzaakt ook grote veranderingen in onze manier van leven en in onze economieën: denk aan de groei van hernieuwbare energie en wellicht de snelle ontwikkeling van electrische auto’s (90 % ni 2050?). De meeste mensen beamen de klimaatdoelstellingen maar aanvaarden moeilijk de maatregelen zelf. ‘Ik zie het goede maar ik doe het kwade’. De jongste jaren werden getekend door de ‘multiple crisis’: sedert 2008 trof de crisis resp.: de banken, de euro, economie, vluchtelingen, veiligheid (terreur), klimaat, gezondheid (pandemie), energie. De ene crisis volgt op de andere. Sommige komen van buiten Europa, andere zijn endogeen. Onnodig te zeggen dat dit alles de onzekerheid nog vergroot.

Het individu vandaag is op zoek naar stabiliteit (normaliteit) tegenover de veranderingen die hem overvallen. Die stabiliteit zoekt een aantal mensen bij degenen die hen willen terugbrengen naar het verleden (toen Amerika en Engeland nog ‘groot’ waren; toen er nog geen migranten waren), naar een wereld die niet meer bestaat en ook niet terugkeert. Een aantal mensen zegt dat ze niet gehoord worden maar tegelijk stemmen zij voor partijen die feitelijk niet democratisch zijn. Die inconsistenties zijn ook uitingen van ontreddering.

We moeten echter blijven ‘onderscheiden’ en de werkelijkheid zien in al haar gelaagdheden en complexiteit. Dat alles betekent dus niet dat alle ‘redelijkheid’ en ‘solidariteit’ verdwenen is. Integendeel. Dat hebben wij recent nog gezien bij de waterellende. Dat zien we ook elke dag. Maar men kan evenmin nieuwe trends in onze samenleving negeren.

De huidige onzekerheid doet niet ‘terugkeren’ naar de ‘oude’ stabiliteit. De kerken lopen niet vol na de pandemie. De traditionele partijen wachten tevergeefs op een herstel van de ‘tijd kan toen’! Die nostalgie is een dramatische vergissing. Een nog grotere is de huidige ‘tijd’ te verwerpen en zich op te sluiten in het eigen gelijk: ooit komt alles weer goed. Mijn devies is: “Il faut épouser son temps’. We moeten leven in de wereld van vandaag en ervan houden. Er is trouwens geen andere. Onze kinderen en kleinkinderen groeien op in de wereld, die de hunne (en de onze) is en die zij meestal ook koesteren zoals wij dat deden met de tijd van onze jonge jaren.

De samenleving van vandaag toont goed aan dat de ‘maakbaarheid’ ervan beperkt is. Traditionele politieke partijen zijn opgericht en hebben gebloeid in een volledig andere vorm van samen-leven. Feitelijk de omgekeerde van wat zij voor ogen hadden. De individualisering heeft de persoon met rond hem concentrische cirkels van verbondenheid goeddeels laten verdampen. Een oude wereld is a.h.w. geïmplodeerd. Nu moet elk zijn weg in die nieuwe beschaving zoeken. Dat neemt veel tijd in beslag en vergt veel verbeelding en moed.

De nieuwe tijd heeft ook gevoeligheden ontwikkelt die een echte vooruitgang zijn ook op het ethisch vlak. Ik denk aan het respect voor elke minderheid van welk aard ook. De snelheid waarmee bij ons het homohuwelijk maatschappelijk werd aanvaard is daar een sterk teken van. De aandacht voor de natuur, het welzijn van dieren is nu massaal. Het zijn haast breuk momenten in onze geschiedenis. Dat respect voor elk leven wordt echter niet doorgetrokken tot het ongeboren leven. Dat stoot op de individuele vrijheid.

In die nieuwe tijd is de gevoeligheid voor symbolen en beeldspraak uit de pré-digitale of de pré-industriële of pré-wetenschappelijke periode sterk afgenomen omdat aanknopingspunten ontbreken. De gevoeligheid voor waarden blijft echter. Er is een diep verlangen naar goedheid, naar authentiek beleefde goedheid. Er is veel cynisme omdat alle ‘maskers’ zijn afgevallen of afvallen. Niets blijft verborgen. Rolmodellen vallen uit hun rol door de transparantie van alles wat ze deden of zegden. Schandalen ondermijnen geloofwaardigheid. Vertrouwen gaat weg te paard en keert terug te voet. Velen willen geloven en geloven nog in goedheid. Anderen haken af. De negativiteit die hun wordt aangeboden en waarin velen onderduiken, is een vlucht. Bij gebrek aan zgz. geloof-waardig alternatief worden boodschappen geloofd waarbij alles eenvoudig is: de vijand en de oplossing. Feitelijk worden vaak leugens geloofd omdat ze passen in het beeld dat een aantal mensen heeft van de wereld waarin ze leven of waarvan ze dromen. Die negativiteit doet ook de feiten negeren. Je zou het ook een ideologie kunnen noemen.

Maar tegenover die ‘radicaliteit’ moet duidelijk gesteld worden dat elke organisatie en elke actie mensenwerk is en bij definitie onvolmaakt. Ontgoochelingen komen vaak voort uit overtrokken verwachtingen. De ‘kleine goedheid’ is belangrijker dan de heiligheid. Het concrete boven het absolute.

De mens vandaag voelt trouwens wel vaak zijn eigen kwetsbaarheid. Laat mij dit even toelichten. Ik wil daar even op ingaan.

‘De mens is de maat van alle dingen’ is het optimistisch ideaal sinds de renaissance. De wetenschap heeft ons als mensengemeenschap veel vat gegeven op de natuur, op onze levenswijze, op onze gezondheid, op onze seksualiteit e.a. Deze pandemie wordt bedwongen door een snel ontdekt en massaal geproduceerd vaccin in tegenstelling tot de Spaanse griep honderd jaar geleden. En toch voelt de mens zich als individu de speelbal van het Lot, vaak in de steek gelaten door leiders, beangstigd door het water en vuur van de klimaatveranderingen. De mensheid als een geheel draagt wat ‘maakbaarheid’ uit maar de gewone stervelingen ervaren hun grote kwetsbaarheid en afhankelijkheid. Ik heb het niet eens over onze gemeenschappelijke nederlaag tegenover de dood. We doen trouwens of die niet meer bestaat.

In de loop van de geschiedenis hebben we het theocentrisme en het antropocentrisme gekend. Maar we mogen niet vervallen in een soort planeet-centrisme. Vorige week hoorde ik in Duitsland een vooraanstaande politica zeggen dat de klimaatrampen een soort straf van de natuur waren als gevolg van de hoogmoed, de ‘hybris’  van de mens. Ga eens met die boodschap naar de mensen die aan de Vesder hun hebben en houden, hun ouder of een kennis verloren. Laat ons de straffe Gods door de zonde niet vervangen door iets dat erop lijkt. Er is een verschil tussen de collectieve en de individuele verantwoordelijkheid. Geen ideologie is er nodig maar mededogen met de kwetsbare mens!

Maar wat betekent kwetsbaarheid? Vooreerst is dit het omgekeerde van onkwetsbaarheid! Niets kan ons dan zgz. klein krijgen. Sommigen wanen zich boven de wet, boven anderen, boven het virus. Alles is te koop of aan elk plezier kan worden voldaan. Het heimwee ook naar de ‘sterke man’ die alle problemen probleemloos oplost. Dat eindigt gewoonlijk slecht maar telkens opnieuw wordt die sprookjes of die waanbeelden verspreid en belichaamd. Kwetsbaar voelt de individuele mens zich van in het begin van zijn bestaan. Hoe broos is een baby! Veel in je latere leven wordt bepaald door je afkomst, door de plaats waar je leeft, door je gezondheid, door de risico’s van elke dag bijv. in het verkeer. Alles kan veranderen op enkele seconden. ‘

Dat gevoel van kwetsbaarheid kan leiden tot verschillende reacties. Het kan aanzetten tot plezier en genot. ‘Cueillez dès aujourd’hui les roses de la vie’  (Ronsard, 1578) of omgekeerd kan het aanleiding geven tot het erkennen van onze afhankelijkheid. Het vertaalt zich dan in nederigheid, in bescheidenheid precies omdat alles vluchtig en voorbijgaand is. Het is een deugd die vaak gemist wordt. Het kan zich ook vertalen in mededogen met de anderen: we helpen mekaar omdat we in wezen dezelfde breekbare mensen zijn. Geen zelfvoldaanheid, de meest voorkomende ondeugd. Die solidariteit met anderen kan ook vertaald worden in actie om onze kwetsbaarheid of het aantal kwetsbaren te verminderen. Ze kan ook een grote metafysische en religieuze zoektocht inzetten naar de zin van het leven, naar eeuwigheid, naar liefde, naar God. Maar die zoektocht mondt altijd uit op de anderen en de Andere.

Zoals altijd kan men met een ervaring alle kanten op. Laat ons het gemakshalve positief en negatief noemen. Het criterium  hiervoor is steeds wat goed is voor de anderen en niet voor mezelf. Wil dit zeggen dat men geen plezier mag maken of dat we schuldgevoelens moeten hebben omdat we geen heiligen zijn? De vraag stellen is ze beantwoorden. De mens zelf is een complex wezen vol tegenstrijdigheden en ambiguïteiten.

Ik heb tien minuten gesproken en het woord God nauwelijks uitgesproken. Dat is ook zo buiten deze zaal. God is niet dood maar velen kennen hem niet meer. De redenen zijn divers. De individualisering, de welvaartsstaat en het comfort maken geloven niet meer ‘nodig’. De wetenschap maakten Hem zgz. over-bodig. De taal waarin Hij gebracht wordt sluit niet aan bij de leefwereld van elke dag. Er is ook de afkeer van organisaties. We maken echter een crisis mee van het geloof, van elk geloof. De crisis van een Kerk verbleekt daarbij. By the way, daarom is meditatie in opgang onder allerhande vormen omdat het niet gebonden is aan instellingen en aan regels, zelfs niet aan een godsdienst. Het vergt discipline maar geen dogmatiek of bemiddeling. Het is wel een sterke uiting van de nood aan spiritualiteit.

Christenen hebben een taak die én eenvoudig én ingewikkeld is.

Eenvoudig omdat ze gewoon hoeven te zeggen wat hun drijft, hoe de Boodschap van goedheid die in elke paragraaf van het Evangelie opduikt hun leven vorm en zin geeft, waarom ze denken dat God uiteindelijk antwoorden heeft op het mysterie van het leven, de dood en het onrecht. Antwoorden uit liefde voor de mens. Zij hebben geen nood aan bewijzen om te geloven. Het verstand heeft redenen die de rede niet begrijpt. Die eenvoud is ontwapenend. Christenen richten zich zo tot velen in de samenleving, niet alleen tot degenen die materieel in de periferie leven. In zekere zin zijn we met velen in allerhande soorten periferie. Het christendom is er ook voor de gewone man en vrouw die zijn best doet om iets van zijn leven te maken. We zijn geen helden en geen heiligen. Na eeuwen van onderwijzen en beleren is het nu vooral een tijd om te luisteren en begrijpen. Er is veel nederigheid en bescheidenheid nodig. Maar dat wil niet zeggen dat christenen moeten zwijgen! Een christen is nooit alleen. De christen moet van deze eenvoud doordrongen zijn.

Natuurlijk is de vertaling hiervan in woorden en in levenswijze moeilijker. De Blijde Boodschap moet belichaamd worden wil ze geloofwaardig zijn. Uit zichzelf heeft geen enkele instelling of organisatie nog  zeggen gezag. Elk moreel gezag moet telkens opnieuw verdiend worden. Van echte christenen wordt trouwens nog meer verwacht dan van anderen.

De Kerk is een huis met vele kamers en dat is goed in deze tijd die een overgang is zonder dat we weten naar wat. Laat honderd bloemen bloeien. Ik weet dat dit haast zacht anarchistisch klinkt. Dat is niet de bedoeling maar ik geef maar een strekking aan.

Vele christenen zijn hiervan reeds overtuigd. Jammer dat sommigen buiten het christendom nog een oorlog achter liggen. Laat de doden hun doden begraven. Vandaag zou de strijd om menselijke waarden temidden van de onzekerheden en de angsten van velen, alle positieve krachten moeten doen samenwerken. Avonturiers en criminelen kunnen zich immers meester maken van onze maatschappij. Kijk maar wat in de States kon gebeuren en het gevaar is niet geweken. Daar is de echte ‘vijand’. Dat is veel meer dan een politiek gevecht. Het gaat om onze beschaving.

De verhouding met de Islam is gecompliceerd. We kunnen een dubbele houding hebben: dialoog en beginselvastheid. Dialoog met degenen die willen converseren is een waarde op zich. Het toont respect voor elkaar. Luisteren is een deugd. Daarnaast is er onze overtuiging inzake de waarde van fundamentele gelijkwaardigheid van elke menselijke persoon, van mannen en vrouwen in elk geval. Die personalistische overtuiging is diep in ons verankerd. We zeggen dat tegelijk met bescheidenheid omdat de politieke rechten van vrouwen in ons land maar zeventig jaar oud zijn en omdat in de Kerk nog een weg is af te leggen. Wat we niet mogen doen is met niet-christelijke middelen en ingesteldheid zgz. de christelijke beschaving verdedigen.

Christenen moeten aanwezig zijn in de wereld en in de media omdat het ook de hunne is, zoals ik reeds zei. Ze moeten dit doen zonder vrees, zonder de nieuwe agressiviteit en onbeschoftheid over te nemen die zich verhult in zgn. sociale media onder het woord ‘debat’ of ‘vrijheid van mening’. De toekomst moet behoren aan de zachte krachten zoals Henriëtte Roland-Holst dit reeds honderd en drie jaar geleden zei:

De zachte krachten zullen zeker winnen
in ’t eind — dit hoor ik als een innig fluistren
in mij: zoo ’t zweeg zou alle licht verduistren
alle warmte zou verstarren van binnen.

Christen-zijn is een opgave elke dag. We moeten die opnemen zonder faalangst maar als kinderen van vreugde en van hoop. ‘Do remember: they cannot cancel the Spring’ (David Hockney).

Toespraak Renier Nyskens, voorzitter Forum Logia

Beste mensen allemaal

Wat een mooie dag, zo’n 10 jaar vieren, en wat een voorrecht om vanuit het Zuiden van het land er ook bij te mogen zijn!

Het is dan ook bijzonder fijn om jullie allemaal een warme groet over te brengen van het ‘Forum Logia’, de zuster organisatie van Logia, die nu pas in haar vierde jaar is, en van meet af aan heeft mogen rekenen op de  aanmoediging en raad  van jullie ‘tenoren’, als dit woordgebruik me toegelaten is. Een eerste contact werd in 2017 gelegd door mijn oud collega Mark Geleyn, en vandaar is het, met vallen en opstaan in 2018 gekomen tot onze ‘Forum Logia’. Ik wil hier meteen bijzonder vernoemen Erik Hendrickx en Hans Geybels. Zonder hun cruciale ondersteuning zou de broze scheut niet tot groeien zijn gebracht : Erik en Hans: UN TOUT GRAND MERCI !

Nous avons lancé un groupe à Bruxelles et un groupe à Louvain-la-Neuve, avec un coordonateur permanent Guillaume Dos Santos, dont je salue ici l’engagement et le professionnalisme, que LOGIA a eu la générosité accueillante d’accompagner au sein de son secrétariat pendant les premiers mois.

Puis le COVID a frappé, et nos projets de lancer un groupe à Namur et un autre à Liège au début de l’année dernière ont dû être confinés eux aussi. Mais je suis heureux de vous annoncer qu’ils sont enfin constitués tous les deux depuis le mois dernier. Et là encore, nos amis Erik et Hans se sont relayés pour apporter leur témoignage et encourager les nouveaux participants. Cela nous permettra de donner la pleine mesure avec un rayonnement accrû.

L’autre bonne nouvelle, est que le Forum Logia s’est renforcé aussi en termes de capacités avec l’engagement d’une deuxième coördonatrice, Céline Schobyn, depuis mai dernier, ce qui permettra de mieux encadrer les groupes .

Het zou naïef zijn niet te melden dat de actie ook middelen vergt. En zelfs daarbij is de eerste daadwerkelijke steun gekomen dankzij de contacten van LOGIA. Het is dan ook hier en nu het gepast moment om eveneens onze dankbaarheid te betuigen aan de sponsors die een stabiele steun hebben verzekerd voor onze eerste drie werkingsjaren. Het goede nieuws is dat we ondertussen via eigen kanalen een goede aanvang hebben gemaakt met eigen bronnen  om onze duurzame actie te verzekeren.

Veel belang hechten we ook  aan het feit dat we zowel in het Noorden als in het Zuiden, dezelfde christelijke waarden delen.  Trouwens, een gelijklopende christelijke visie brengen over gelijkaardige uitdagingen geeft gestalte aan een gemeenschappelijke christelijke verbondenheid.

Net zoals het hier het geval is, merken we dat het ganse spectrum van het medialandschap in franstalig België open staat voor onze  bijdragen . Het lukt ons weliswaar beter om in media die zich niet openlijk agnostisch opstellen, maar zelfs Le Soir en Le Vif stellen hun kolommen open voor bijdragen van onze leden. En op dit gebied past het te melden dat de IPM groep, met La Libre  Belgique ons bijzonder genegen is.

Detail piquant: “L’Avenir” de grote krant van Namen-Luxemburg (nota bene, vroeger eigendom van het Bisdom Namen, én destijds zelfs verspreid via het kerkelijk netwerk!) était le seul quotidien à avoir refusé  nos contributions, et même un contact. Ce quotidien vient d’être racheté par le groupe IPM, ce qui nous ouvre des perspectives de normalisation là aussi. Je salue tout particulièrement ici Philippe le Hodey, un de nos administrateurs, qui a été un des artisans de ce rachat.

Net zoals jullie al die stap gezet hebben, willen wij nu ook in de geest van deze multimodale tijd,  onze doelvectoren uitbreiden naar verschillende vormen van media, naast de geschreven pers. Dit project staat nog maar in een eerste fase, maar wordt resoluut uitgebouwd. En we rekenen hierbij ook op  jullie ervaring om ons in optimale condities waar mogelijk te begeleiden.

Aan maatschappelijke uitdagingen ontbreekt het nooit in deze rumoerige tijden.

Het is opvallend hoezeer gelijkaardig de uitdagingen zijn, zij het hier of bij ons. En onze groepen komen uit met zeer gelijkaardige  standpunten. Je voudrais plaider pour que nous envisagions certaines co-signatures de nos documents, qui seraient publiés en même temps dans nos aires de diffusion respectives.

Des rencontres communes entre nos membres et les vôtres seraient certainement appréciées.

Het is voor ons overduidelijk dat een breed publiek, zelfs waar het al erg doordrenkt is van secularisatie,  belangstellend kijkt en luistert naar standpunten die diep geworteld  zijn in de zin van het bestaan, van het solidair samen leven, van het respect voor mens en milieu, in één woord in ons  Christelijk zijn.

Jullie mogen beslist vrolijk en resoluut hoopvol vieren. We vieren graag in dankbaarheid mee!

Toespraak Philip Van Gestel, voorzitter KIM

Mevrouw, Mijne Heren,

Graag wil ik van de gelegenheid gebruik maken de erkentelijkheid voor het reeds afgelegde parcours van Logia te verwoorden, in naam van de leden van het KIM-fonds. Waar KIM, of voluit: het  Katholiek Impuls- en Mediafonds, voor staat, kan u in het inmiddels 5de boek van Logia, Tegen de stroom,  nalezen.

KIM is een vereniging zonder winstoogmerk, opgericht in 1929, als medeaandeelhouder van nv De Vlijt, de eigenaar van de Gazet van Antwerpen, die als krant voor het eerst van de persen rolde in 1891.

Het KIM-fonds werd opgericht met als doel het katholiek, Vlaams, sociaal gedachtengoed te bevorderen en te verspreiden en deze doelstelling ook op lange termijn te blijven nastreven.

Vandaag interpreteren de leden van het KIM-fonds:

‘Katholiek’ als een eigentijdse visie, geïnspireerd op de christelijke waarden;

‘Vlaams’ als respect voor de Vlaamse cultuur en de Vlaamse verwezenlijkingen;

‘Sociaal’ als respect voor het individu en voor de samenleving;

‘Media’ als communicatiemiddelen in de ruimste zin van het woord.

Daarbij streven de leden van het KIM-fonds een voorbeeldfunctie na, ter bevordering van een betere samenleving die deze waarden onderschrijft. De Gazet van Antwerpen werd in 1996 ingebracht in de Regionale Uitgevers Groep met Concentra, bekend van o.a. het Belang van Limburg, en maakt sinds 2017, zoals u weet, mede deel uit van het Mediahuis. Dit samen met de producten van de Corelio groep, zoals De Standaard en het Nieuwsblad.

Het KIM-fonds heeft in 2004 de helft van haar Concentraparticipatie verkocht. Uit de opbrengsten van dit patrimonium worden diverse projecten, binnen onze doelstelling, voor een bepaalde tijd ondersteund. Het blad Tertio is daar een voorbeeld van.

Er bleef echter de drang om zelf een project op te starten. Zo leidden de Seppensgesprekken bij Wivina Demeester tot het oprichten van een impuls- en denktank waaruit Logia is gegroeid.

Het begin kent u: Erik Hendriks heeft het businessplan uitgewerkt. Hans Geybels heeft gedreven mee zijn schouders onder het project gezet. Christelijk geëngageerde experten, in diverse kennisgebieden, werden gevraagd en voorbereid om zich te uiten in de media.

De KIM-leden zagen het Logia project als een opportuniteit om zeer gericht te sponseren (noem het gerust te investeren) volgens onze waarde. Het Logia businessplan wordt om de drie jaar kritisch scherp gesteld.

Vandaag, na tien jaar, noemen we Logia graag een succes. Een mooie return on investment… of beter: een geslaagde ‘impact for a better society’ met christelijke waarden. En dit dankzij de reflectie en visie van de Logialeden op hedendaagse sociale thema’s en problematieken. Inmiddels niet enkel via klassieke media maar evengoed via sociale en moderne nieuwsdragers.

De redactionele ondersteuning en mediatraining blijven daarbij een belangrijk gegeven en bevorderen zowel de regelmaat van de bijdragen in het actualiteitsdebat, als de draagkracht van de bestaande christelijke nieuwskanalen. Met als resultaat dat meer en meer de media spontaan de Logia-opiniemakers en onafhankelijke experten contacteren en inpikken op de Logia-themadagen en verhalen.

Als leden van de regionale Logiagroepen stimuleert u elkaar tot ideeënuitwisseling en testimonials. We horen daarbij graag de stem van de jongere leden. De groep in Namen, Logia Francophone, is een bijzondere verrijking en de werking in Nederland doet hopen op internationale relaties en verdere uitbreiding van het netwerk.

De erkenning die Erik en Hans vandaag te beurt valt, is er één die zij graag zullen delen met de vele Logialeden. Zoals we ook samen het bezoek bij Paus Franciscus hebben gevierd in mei 2018. Onze Paus die het Logia-objectief omschreef als een onderstrepen van het feit dat “une foi authentique…implique toujours un profond désir de changer le monde, de transmettre des valeurs, de laisser quelques chose de meilleurs après notre passage sur la terre.”

Paus Franciscus die ons verder uitnodigde om door getuigenis, de cultuur van ontmoeting en dialoog te doen groeien in de maatschappij.

Op deze bijzondere verjaardag van Logia, voelen we ons, als KIM-leden, trotse peters en meters die de ouders komen feliciteren met hun inmiddels volwassen project. Een project met toekomstpotentieel.

Aan alle leden van Logia:

Welgemeende dank voor uw engagement, de dialoog , uw inspirerende getuigenissen… die wel degelijk impact realiseren in het streven naar een verdraagzame maatschappij. En die ook volgende generaties zullen inspireren.

Het KIM-fonds zal graag een vruchtbare verderzetting steunen en financieren. Hopelijk worden nog  investeerders aangetrokken om verdere groei mogelijk te maken, voor een betere maatschappij in een hopelijk beter klimaat…

Proficiat Logia, graag nog vele boeiende jaren samen.

Laat een reactie achter